Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Άρθρο απο το eyedoll.gr (3) "Requiem for a dream"

Requiem for a dream         
                        
Toν είχε πάρει ο ύπνος στον καναπέ. Εξαντλημένος, μετά από μια κουραστική μέρα.
Λίγο μασάζ της ζήτησε και ένα λυτρωτικό σεξ. Αν μπορούσε να ήταν και σε χαπάκι, ακόμα καλύτερα.
Του τα έδωσε απλόχερα και τα δυο.
Το «χαπάκι» μάλιστα, το μετέτρεψε σε σιρόπι. Γουλιά – γουλιά... Ήταν ερωτευμένη βλέπεις.
Ημίγυμνος, με μια μικρή ροδί κουβέρτα ριγμένη σε ένα σώμα κοντά δυο μέτρα. Δεν κάλυπτε και πολλά πράγματα. Εκείνη έβλεπε και του χαϊδολογούσε τα μαλλιά, στις τρεις τα ξημερώματα.
Ένας γνώριμος ήχος μηνύματος στο κινητό του, της απέσπασε την προσοχή.
Σκέφτηκε: «Να το ανοίξω;...Εκεί κατάντησα; Μα και τέτοια ώρα ποιος μπορεί να είναι;».
Τα άνοιξε και διάβασε: «από Μαντώ - Μωράκι μου τι κάνεις; Με ξέχασες!».
Πριν προλάβει να σκεφτεί, ήρθε και δεύτερο μήνυμα:
-«Πότε θα σε ξαναδώ; Μεσοβδόμαδα μπορείς;».
Απάντησε σαν ν αήταν αυτός.
-«Αμέ! Πού;».
-«Στο σπίτι σου αγόρι μου, όπως την άλλη φορά».
Στην αρχή κενό. Μούδιασμα μετά. Λύγισαν τα γόνατα. Κι έτρεξε να κάνει εμετό.
Μήνες είχε υποψίες. Ενδείξεις πολλές. Κι αυτές έδωσαν τη σκυτάλη στην απόδειξη.
Τόσων μηνών οργή, βγήκε σε μια νύχτα. Και μια μικρή λύτρωση: «Είδες γλυκιά μου;» μονολόγησε. «Δεν είσαι τρελή!» όπως την αποκαλούσε σε κάθε ένδειξη υποψίας.
Τον έδιωξε, αφού έσπασε ό,τι βρήκε μπροστά της. Ακριβό και μη. Απαραίτητο ή όχι.
Πικρή η μαχαιριά της απιστίας. Έχει μια σταγόνα δηλητήριο στην κόγχη και μπαίνει στο αίμα, στην ψυχή, στο μυαλό. Σε όλο σου το είναι. Κάθε εμπιστοσύνη εξανεμίζεται. Σου λέει καλημέρα και κοιτάς να δεις αν βγήκε ο ήλιος.
Την εκλιπαρούσε να τον συγχωρέσει. Μέρες. Έκλαιγε σαν μωρό παιδί.
Λύγισε η χαζή.
Το οξύμωρο ήταν πως ήξερε ότι την αγαπούσε. Ψιλά γράμματα γι αυτούς.
«Άλλο το ένα, άλλο το άλλο!» η επωδός τους.
Και το κακό είναι πως το πιστεύουν.
Όταν γεννιούνται οι άντρες, σίγουρα τους βάζουν ένα μικρό τσιπάκι στον εγκέφαλο και αναλόγως την περίπτωση έχουν την ίδια ατάκα. Άντε να το χωρέσει ένα γυναικείο μυαλό αυτό.
Έγιναν πάλι ζευγάρι. Κάτι λύγισε, κάτι έσπασε, μερικά κομμάτια έγιναν θρύψαλα.
Γιατί μένει κάποια μετά από μια απιστία; Μόνο πόνο θα δώσει πίσω. Κι αν είναι και λίγο μπασμένη στη ζωή, το κάνει με δόσεις. Μεθοδικά. Πληγωμένος εγωισμός; Γλυκόπικρη εκδίκηση; Μάλλον και τα δυο.
Κερδισμένη πάντως, δε βγαίνει. Κάτι σαν το σκορπιό. Αν δεν έχει να χώσει κάπου το κεντρί, το γυρίζει ανάποδα σαν χορεύτρια και κεντρίζει την πλάτη του.
Requiem for a dream.

http://eyedoll.gr/αϊντόλλες/δυο-φορές-γυναίκα-άννα-κουρουπού/requiem-for-a-dream

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου